icon_cart

0

koszyk

Jaką smycz wybrać?

Długa czy krótka? Z paskiem czy bez? Wydać więcej, czy zaoszczędzić parę groszy? Brzmi znajomo? Jednak tym razem nie chodzi o zakupy i wybór odpowiedniej sukienki na spotkanie, a o smycz dla naszego pupila. Obecnie na rynku znajduje się mnóstwo rodzajów zarówno smyczy jak i szelek czy obroży dla naszego podopiecznego. Ponadto każde z nich spełnia na spacerze nieco inną rolę. Właśnie dlatego robiąc zakupy, zawsze należy kierować się potrzebami naszego zwierzaka, aby odpowiednio dobrać wszelkie akcesoria, a spacer był jeszcze przyjemniejszy, nawet w deszczowe dni.

W tym artykule pokrótce przedstawimy różne rodzaje smyczy, ich wady oraz zalety, tak aby każdy mógł jak najlepiej dobrać ekwipunek spacerowy dla swojego psa.
Mimo dużego wyboru, możemy wśród smyczy rozróżnić kilka ich rodzajów.

Smycz spacerowa

Z jednej strony zaopatrzona jest w karabińczyk dla psa, natomiast z drugiej umiejscowiona jest rączka do trzymania. Najczęściej jest to smycz krótka. Może być różnego rodzaju, np. materiałowa, skórzana lub nawet sznurkowa. Tak naprawdę ogranicza nas tylko wyobraźnia twórców. Służy ona bardziej do spokojnego spaceru i raczej nie sprawdzi się podczas długiego wyjścia w teren, dlatego często nazywana jest smyczą miejską. Niektóre smycze tego rodzaju posiadają rączkę na dole, aby móc krótko przytrzymać psa. Jeszcze bardziej zaawansowane modele posiadają dodatkowe podszycie na rączce, co sprawia, że jest ona wygodniejsza do trzymania przez opiekuna psa. Do plusów trzeba zaliczyć fakt, że nie zajmuje dużo miejsca, więc spokojnie można zmieścić ją w kieszeni oraz jest lekka. Ze względu na brak dodatkowych zaczepów nie jest ona tak wielofunkcyjna jak kolejna opisywana smycz. Nie jest to również najlepszy wybór dla psa, który ma w zwyczaju mocno ciągnąć podczas spacerów ze względu na stałą i najczęściej niewielką długość. Najpopularniejsze marki smyczy na rynku to obecnie: Trixie, Champion, Amiplay oraz Hunter

 

Smycz przepinana
Do jej cech charakterystycznych należy zaliczyć to, że z obydwu stron jest ona zakończona karabińczykami a na całej długości posiada dodatkowe kółka (w liczbie od 1 do 3) dzięki którym można ją łatwo skrócić, a tym samym dostosować jej długość do naszych potrzeb w danym momencie. Potrzebujesz na krótkiej smyczy przeprowadzić psa między ludźmi? Proszę bardzo, wystarczy zapiąć karabińczyk do najbliższemu psu kółka. Chcesz dać nieco więcej swobody zwierzakowi, gdy dotarliście do parku? Nie ma sprawy, przepięcie karabińczyka na ostatnie kółko załatwia sprawę. Smycz przepinana często jest znacznie dłuższa od spacerowej, co sprawia, że jest ona bardzo wszechstronna i nadaje się zarówno do spaceru po mieście jak i do wyjścia w teren. Jest również praktyczna, można ją zawsze użyć do przypięcia psa w momencie, gdy, na przykład, mamy ochotę wypić kawę w kawiarni. Rodzaje takich smyczy są różne, od taśmowych po sznurowe. Mimo, że smycz ta nie posiada rączki do trzymania, to jednak dzięki zaopatrzeniu w kółka przy odpowiednim zapięciu właściciel sam może ją stworzyć. Do minusów można zaliczyć fakt, że zwykle nie przekracza trzech metrów długości, ponieważ dłuższą trudniej byłoby zręcznie obsługiwać. Ponadto, nie sprawdzi się ona jako linka, ponieważ kółka mogą blokować się w trawie i zbierać brud.

Smycz z amortyzatorem

Tak naprawdę nie ma jednego konkretnego modelu takiej smyczy. Jednak cechą charakterystyczną ich wszystkich jest fragment wykonany z mocnej gumy, dzięki któremu smycz ma możliwość rozciągania się (najczęściej do kilkudziesięciu centymetrów) a tym samym amortyzowania, czyli łagodzenia szarpnięć, gdy pies ciągnie. Smycz z amortyzatorem nadaje się do psich sportów, takich jak bieganie lub bieg przy rowerze, ale również i do zwykłych spacerów, zwłaszcza, gdy pies na tendencje do nagłych zrywów, gdy np. zobaczy wiewiórkę albo ulubionego psiego kumpla.

 

Smycz automatyczna typu „flexi”

Pomimo, że to nazwa marki, potoczne nazywanie smyczy automatycznej mianem „flexi” utarło się w społeczeństwie tak mocno, jak nazywanie wszystkich sportowych butów adidasami. Zasada działania tej bardzo popularnej smyczy polega na tym, że taśma lub sznurek rozwija się z rolki i wysuwa z obudowy wraz z używaniem siły przez psa. Ponadto, smycz wyposażona jest w wygodną rączkę oraz przycisk, umożliwiający stałe lub chwilowe (wraz ze wciśnięciem) blokowania automatu. Do plusów można zaliczyć fakt, że daje psu większą swobodę ruchu przy stosunkowo niedużym rozmiarze i wygodnym uchwycie. Właściciel nie musi tak bardzo operować smyczą, gdyż automat to za niego. Smycz typu „flexi” dobra jest na otwarty teren, gdzie pies nie ma możliwości zaplatania się lub podcięcia kogoś, jednak sprawdzi się również w mieście, gdzie pies musi być prowadzony na smyczy. Minusem jest to, że psa ciężko ściągnąć z powrotem. Przy nieodpowiednim używaniu pies może się zaplątać między drzewami lub innymi przeszkodami, a sama smycz przeciąć skórę na nodze czy ręce, dlatego należy uważać, by do tego nie doszło. Właściciel ma również mniejszą kontrolę nad psem, gdy ten jest daleko, gdyż smycz może być długa. Wyróżniamy automatycznie smycze linkowe lub taśmowe. Taśmowe są bardziej wytrzymałe, ale raczej krótsze ze względu na ilość miejsca, której wymaga zmieszczenie taśmy w obudowie. Linkowe natomiast są dłuższe, jednak mniej wytrzymałe. Do tego istnieje większe ryzyko podcięcia smyczą, gdy ta jest linkowa. Dużym minusem jest również fakt, że wymuszają na psie konieczność ciągnięcia, a zatem zaprzeczają idei chodzenia na luźnej smyczy. Smyczy tej również ciężko używać do chwilowego przywiązania psa w bezpieczny sposób. Niektóre modele wyposażone są w specjalne zaczepy na pudełeczko na worki na kupy. Istnieje również seria ze specjalnie zaprojektowanym dwójnikiem, pozwalającym na prowadzenie dwóch podobnych gabarytowo psów na jednej smyczy. Należy jednak pamiętać, że psy mogą mieć różne zachowania i potrzeby spacerowe, a zatem przy zbyt dużej rozbieżności, taki dwójnik nie jest odpowiednim rozwiązaniem nawet dla bardzo podobnych do siebie psów. Ponadto trzeba mieć na uwadze, że smycz ta nie jest odpowiednia do nauki chodzenia na smyczy, dlatego sprawdzi się wyłącznie w przypadku psów, które już zostały tego nauczone na innych modelach.

Smycz jako linka

Jest to po prostu długa taśma lub sznurek, który zapewnia psu możliwość swobodnego poruszania się w terenie, jednak nie nadaje się do wyjścia na miasto. Można ją stosować do nauki przywołania, gdyż daje kontrolę nad psem, jednocześnie nie ograniczając mu poruszania się w obrębie kilku-kilkunastu metrów od nas, ale również w każdej sytuacji, gdy chcemy dać psu namiastkę wolności, ale jednocześnie chcemy mieć powstrzymania go przed ucieczką lub innymi pomysłami. Smycz jako długa linka świetnie nadaje się do tropienia. W razie konieczności nagłego zatrzymania psa (bo na przykład zaczął biec w stronę innego zwierzaka) wystarczy przydepnąć smycz nogą lub złapać jej drugi koniec do ręki. Smycz ta jest polecana przez behawiorystów, ponieważ umożliwia pracę zarówno nad psami lękowymi, jak i reaktywnymi, ale również daje poczucie wolności psom niesfornym lub w trakcie nauki. Do minusów można jednak zaliczyć trudność w zwinięciu smyczy oraz stosunkowo duże rozmiary. Ponadto, smycz wykonana ze sznurka lub taśmy łatwo się brudzi i przemaka. Na szczęście, na rynku coraz częściej pojawiają się materiały z tworzyw sztucznych, skutecznie zabezpieczające przed przemakaniem i brudzeniem się smyczy oraz takie, które są bardzo łatwe w czyszczeniu.

 

Smycz dla dwóch psów – smycz podwójna

Charakteryzuje się tym, że z jednej strony znajduje się rączka do trzymania natomiast na drugim końcu smycz dzieli się na dwie, zakończone osobnymi karabińczykami. Jest to dobre rozwiązanie dla właścicieli którzy posiadają dwa psy, jednak należy pamiętać, że powinny być one zbliżone do siebie przede wszystkim poziomem aktywności. Zbliżona wielkość psów będzie zaletą, jednak nie jest to aż tak istotne jak pierwszy punkt, o ile każdy z psów będzie miał odpowiednią długość swojego końca smyczy, tak aby dla obydwu zwierząt spacer był komfortowy. Pierwszym najprostszym sposobem na prowadzenie dwóch psów na jednej smyczy jest zastosowanie rozdzielacza smyczy. Możemy także skorzystać z w/w smyczy przepinanej. Sposób regulacji takiej smyczy pozwala na dostosowanie jej do każdego z prowadzonych psów osobno.

Smycz ringowa (ringówka)

Jest to tak naprawdę po prostu cienka linka (może być nylonowa lub skórzana) na końcu której znajduje się pętla, którą zakłada się na szyję psa. Wykorzystywana jest przez właścicieli psów na wszelkiego rodzaju wystawach w trakcie pokazu, gdy pies ma przejść po specjalnie wydzielonym do tego terenie tzw. „ringu”, dlatego smycz ta nazywana jest również „ringówką”. Do cech charakterystycznych można zaliczyć to, że jest znacznie krótsza niż typowe smycze spacerowe, dzięki czemu ma się większą kontrolę nad psem. Z uwagi na fakt, że w trakcie pokazu liczy się przede wszystkim, to jak prezentuje się pies, trzeba w taki sposób dobrać ringówkę, by podkreślić zalety budowy psa i przypadkiem nie wyeksponować jego wad. To bardzo wyspecjalizowany typ smyczy. Niewiele producentów zajmuje się smyczami do wystawiana psów. Zaliczyć do nich możemy: Champion, Simplicity,  oraz Zooleszcz. Z tego powodu należy odpowiednio dobrać przede wszystkim szerokość smyczy oraz kolor, który będzie najodpowiedniejszy, gdy będzie zbliżony do umaszczenia zwierzęcia. Nie bez znaczenia będzie również długość samej linki, gdyż za krótka będzie stanowić dyskomfort dla zwierzęcia, natomiast za długa może spowodować, że podczas pokazu, będzie on prezentować się niekorzystnie ze względu na przybieranie złej pozy np. ze względu na zbytnie pochylanie się. Należy również pamiętać, że sama smycz to nie wszystko i aby pies dobrze się czuł i odpowiednio wyglądał na wystawie, należy z nim odpowiednio wcześniej rozpocząć trening.

Smycz behawioralna

Jest to smycz konstrukcją nieco przypominającą ringówkę, jednak spełnia inną rolę. Mówiąc inaczej jest to krótka linka, gdzie z jednej strony znajduje się rączka, natomiast z drugiej pętelka ze stoperem, którą zakłada się na szyję psa. Dzięki stoperowi smycz nie zsuwa się samoczynnie z głowy psa. Zasada działania smyczy jest prosta, w przypadku gdy pies ciągnie, pętelka zaciska się na jego szyi. Może być stosowana w treningu w przypadku gdy pies ciągnie, jednak najlepiej jeśli takie szkolenie odbywa się pod okiem doświadczonego trenera. Nie jest to jednak jej jedyne zastosowanie. Z powodzeniem można również wykorzystać smycz w przypadku psów ze schroniska, gdyż opcja pętelki pozwala na szybkie przygotowanie psa do spaceru, również w przypadku psów lękliwych, które niechętnie dadzą sobie nałożyć obrożę. Ze względu na długość, smycz behawioralna najlepiej sprawdzi się w sytuacji, gdy chcemy, aby pies szedł przy nodze na przykład podczas spacerów w centrum miasta. Należy pamiętać że jest to smycz która jest często narzędziem w pracy behawiorysty o korygowania psich zachowań. Należy też zaznaczyć iż nie wszyscy behawioryści zgadzają się jej używaniem.

 

Smycz dla małych psów

Ciężko jest sprecyzować, co to właściwie znaczy mały pies. Dla jednych mały pies będzie sięgał kolana właściciela, dla innych będzie to pies o masie ciała do 20 kg a dla jeszcze innych miano małego psa należy się wyłącznie psom ras miniaturowych. Niezależnie od klasyfikacji, smycz zawsze należy dopasować do wielkości zwierzaka. Szukając smyczy dla małego psa, zawsze trzeba mieć na uwadze temperament oraz aktywność naszego pupila. Czy jest on ruchliwy czy raczej spokojny, aktywny czy wręcz przeciwnie.
Przeważnie jednak ze względu na wielkość i mniejszą wagę w stosunku do dużych ras psów, smycze dla małych piesków nie muszą być aż tak wytrzymałe, gdyż nie mają one tak wielkiej siły by przerwać smycz. Przy wyborze należy kierować się tym, aby smycz była lekka oraz dopasowana do rozmiarów psa, zwłaszcza wielkością karabińczyka, gdyż za duży będzie zbyt ciężki i będzie powodować dyskomfort u psa na spacerach. Powinna ona również być odpowiednio cienka, by nie sama w sobie nie była zbyt obciążająca dla pieska, ale również odpowiednio gruba, by utrzymać psa o konkretnej masie ciała.
Karabińczyk powinien również pozwalać na wygodne zapięcie obroży bądź szelek, a sama smycz nie powinna być za krótka, by pozwolić psu na swobodne poruszanie się.
Dobrze sprawdzają się linkowe smycze automatyczne w rozmiarach S lub XS, gdyż są lekkie i wszechstronne, a w przypadku linki, mechanizmy zużywają się wolniej niż przy taśmowych.
Jednakże dobrze sprawdzą się również inne rodzaje, takie jak smycze przepinane czy klasyczne spacerowe, pod warunkiem odpowiedniego dobrania ich wielkości i masy.
Oferowane przez sklepy zoologiczne produkty zwykle wykonane są z rozmaitych materiałów. Można znaleźć wśród nich smycze od sznurków przez łańcuszki, aż po skórę ekologiczną czy naturalną. Wszystkie występują w rozmaitych kolorach.
Oczywiście, różny rodzaj materiału wiąże się z różnym poziomem brudzenia się smyczy, dlatego należy pamiętać, że na przykład smycze materiałowe będą się brudzić szybciej niż inne rodzaje, co będzie wiązało się dla właściciela z dodatkową pracą, aby utrzymać smycz w dobrym stanie lub częstszą jej wymianą. Różne materiały gwarantują również różną wytrzymałość na pogryzienie przez psa.

Smycz dla dużych psów

Analogicznie do psów małych, smycz dla psów dużych również musi być dopasowana do temperamentu i stopnia aktywności psa, a także do jego gabarytów i siły.
Dobrze mogą się sprawdzić smycze standardowe skórzane, sznurowe lub z mocnej taśmy. Posiadanie dużego psa nie musi wiązać się jedynie ze spacerami na krótkiej smyczy. Producenci wyszli bowiem potrzebom dużych czworonogów naprzeciw, zapewniając w swej ofercie równie mocne smycze automatyczne sznurowe lub taśmowe. Dostępne są one w rozmiarach L, XL/giant. Należy jednak pamiętać, że pomimo zapewnianiu psu większej swobody, smycz automatyczna wiąże się z mniejszą kontrolą nad psem, co w przypadku dużych zwierząt może powodować spore problemy. Niezależnie od doboru smyczy, należy zadbać o to, by nas pies umiał z nami współpracować i by spacer nie musiał oznaczać próby sił między opiekunem a jego pupilem.
W przypadku dużych i silnych psiaków, warto rozważyć zakup smyczy z amortyzatorem, pozwalającej na łagodzenie ewentualnych szarpnięć ze strony, które przy większych rozmiarach potrafią być naprawdę dotkliwe w skutkach.

Obroża? Kolczatka?

Kolczatka?

Kolczatka mimo powszechnego użycia nie jest odpowiednim wyborem dla żadnego psa. Powstała jako narzędzie korekcyjne, które pod okiem doświadczonego trenera ma oduczyć psa ciągnąć na smyczy. Obecnie jednak trenerzy częściej stosują inne metody nauki chodzenia na smyczy, a kolczatka używana przez właścicieli najczęściej powoduje jedynie dyskomfort i ból zwierzęciu, które kierując się instynktem próbuje się uwolnić i jeszcze bardziej napiera na kolce, zamiast odpuścić i iść spokojnie. Często właściciele, ze względu na atrakcyjny z ich punktu widzenia wygląd, decydują się na kolczatkę nie zdając sobie sprawy, że nie tylko mogą sprawiać zwierzęciu ból, ale używanie jej może prowadzić z czasem do problemów w przyszłości, jak niechęć psa do wychodzenia na spacer. Z tych powodów przy wyborze obroży lepiej skoncentrować się na innych modelach zwłaszcza, że na wybór nie można narzekać. Ten typ obroży odchodzi powoli do lamusa – często niestety w błędnej powszechniej opinii jest uważane za dobry sposób na naukę poprawnego chodzenia u psa.

Podobnie jak w przypadku smyczy możemy wyróżnić kilka rodzajów obroży dla psów.

Tradycyjne obroże

Tradycyjne obroże zapinane na sprzączkę lub klamrę o regulowanym, ale niezmiennym w trakcie używania, obwodzie. Jest to klasyczne i powszechne rozwiązanie, które ułatwia sprawne zakładanie i zdejmowanie. Obroże dostępne są w różnych kolorach, szerokościach oraz długościach dostosowanych do małych i dużych psów.
Obroże zaciskowe – charakteryzują się zmiennym (czyli zmniejszającym lub zwiększającym się) obwodem, dzięki tej funkcji zapewniają zwierzęciu bezpieczeństwo poprzez zmniejszenie obwodu przy pociągnięciu do ustawionego wcześniej momentu. Dzięki temu będą się nadawać do nauki chodzenia na smyczy oraz codziennych spacerów na przykład z psami lękliwymi, które mają skłonności do ucieczek. Obroża ta może problematyczna dla psów długowłosych, ponieważ sierść może plątać się w czasie jej używania.

Obroże pół zaciskowe typu martingale

Rodzaj obroży zaciskowej, w którym pasek zacisku ma postać obręczy. Smycz przypina się do kółka na obręczy, przy pociągnięciu psa obroża zaciska się, ale tylko do ustawionego wcześniej przez właściciela momentu. Obroża ta, podobnie jak wersja zaciskowa, występuje w bardzo szerokiej gamie rodzajów, wielkości i kolorów a sama obręcz może być wykonana z materiału lub łańcuszka.

Kolczatka

Rodzaj obroży o nie stałym obwodzie z metalowymi i wygiętymi do środka kolcami. Jak wspomniano wcześniej lepiej unikać używania kolczatki, jednak jeśli wybór padnie na nią, to powinien on być podyktowany wyłącznie radami doświadczonego trenera w przypadkach, gdy wszystkie inne metody oduczania ciągnięcia przez psa zawiodły. Nie nadaje się więc na codzienne spacery, co jest niestety częstym błędem wśród właścicieli psów. Należy pamiętać, że jej codzienne użytkowanie prowadzi do poranienia skóry szyi psa. Ponadto, z czasem psy uodparniają się na uczucie bólu podczas ciągnięcia i stosowanie kolczatki nie daje żadnych efektów poza awersją zwierzęcia do spacerów.

Przy wyborze obroży dla psa nie musimy się ograniczać do jednego rodzaju. Wszystkie obroże możemy stosować naprzemiennie w zależności od potrzeb zwierzęcia, czy też właściciela.

Problematyczne natomiast może okazać się dobranie odpowiedniej wielkości obroży dla psa. Aby to zrobić należy wcześniej zmierzyć obwód szyi zwierzęcia zaraz za uszami oraz w miejscu gdzie zaczyna się bark. Zbyt duży obwód spowoduje że obroża będzie zsuwać się psu z głowy, a za mały że będzie go uwierać lub nawet przyduszać. Ważna jest również szerokość paska, ponieważ tylko przy odpowiedniej szerokości nacisk prawidłowo rozkłada się na szyję psa, nie powodując dyskomfortu.

Szelki dla psa

Alternatywą dla obroży są dla naszego psa szelki. Podobnie jak w przypadku smyczy wyróżniamy kilka rodzajów szelek.

Szelki typu step-in (szelki zakładane przez łapki)

Sposób zakładania polega na tym, że pies musi wejść do szelek przednimi łapami, a następnie są one zapinane na plecach. Szelki step in (zakładane przez łapy) to szelki lubiane szczególnie przez właścicieli małych psów, właśnie ze względu na łatwy i wygodny sposób zakładania. Należy przy tym pamiętać, że nie jest to polecany typ szelek dla psów ciągnących lub takich, które bardzo chcą się wyswobodzić z szelek na spacerze, gdyż taki pies może z nich wyjść. Nie są również odpowiednie do uprawiania psich sportów. Ponadto, bardzo często przez właścicielu używane są szelki za małe dla ich psów, w wyniku czego zwierzęta odczuwają dyskomfort wynikający z ograniczenia ruchu barków. Należy pamiętać o odpowiednim doborze szerokości pasków tego typu szelek, ponieważ za wąskie będą uwierać zwierzę.

Easy-walk 

Są to specjalne szelki ze sprzączką do zapinania smyczy z przodu. Służą do nauki luźnego chodzenia na smyczy poprzez skręcanie ciała psa w momencie, gdy zaczyna on ciągnąć. Pomimo dość dużej skuteczności w oduczaniu ciągnięcia należy jednak uważać, gdyż przy nieodpowiednim stosowaniu mogą mieć negatywny wpływ na układ ruchu psa. Szczególnie niepolecane są dla szczeniaków, których układ ruchu dopiero się rozwija. Sprawdzą się jednak dla każdego typu psa na codzienne spacery dla czworonogów nie uprawiających sportów.

Szelki typu Norweskiego

Szelki typu norweskiego składają się z dwóch pasków, jednego, który biegnie wokół klatki piersiowej oraz drugiego, który ułożony jest wokół obręczy barkowej. Pomimo popularności tego rodzaju szelek, nie są one obecnie zbyt polecane ze względu na ograniczanie ruchu łopatki, co w przyszłości może prowadzić do problemów z układem ruchu. Ponadto nie stanowią zbyt dużej trudności w ucieczce, więc nie są polecane dla psów z takimi skłonnościami. Szelki te dobrze sprawdzają się dla psów przewodników oraz zwierząt niepełnosprawnych, poruszających się na wózkach.

Szelki typu Guard

Szelki typu guard zbudowane z dwóch obręczy, barkowej i piersiowej, połączonych dwoma paskami, na grzbiecie i na mostku. W zależności od modelu i producenta mogą być mniej lub bardziej zabudowane. Są to obecnie najwygodniejsze szelki. Nie ograniczają ruchu psa. I nie powodują dyskomfortu. Są to bardzo wszechstronne i praktyczne szelki. Dobrze sprawdzają się dla właścicieli, którzy lubią biegać lub jeździć na rowerze z psem. W zależności od modelu i producenta mogą mieć jedno lub więcej miejsc regulacji długości pasków. Szelki typu guard również występować w wariancie z dodatkowym paskiem pod brzuchem czyniąc je dodatkowo szelkami antyucieczkowymi np. dla lękliwych psów adoptowanych ze schroniska, gdzie ucieczka stwarzałaby zagrożenie dla zdrowia psa.

Szelki typu Sled (Sledy)

Sledy to szelki specjalnie skonstruowane, najczęściej idealnie dopasowane do konkretnego psa, luźno leżące szelki, które podczas ciągnięcia, rozkładają ciężar na cały grzbiet i barki zwierzęcia. Służą do uprawiania psich sportów. Ten typ sprzętu dla psów sprawdza się głównie podczas biegania z psem i przy psich zaprzęgach. Ze względu na swoją specyfikę, nie znajdą zastosowania podczas codziennego stosowania. To bardzo wyspecjalizowany rodzaj szelek. W tego typu konstrukcjach szelkowych specjalizuje się marka Manmat.

Szelki ogólnie służą do przełożenia nacisku z szyi na barki i grzbiet zwierzęcia, dlatego są polecane ze względu na wiele fizjologicznych aspektów. Jednym z nich są predyspozycje psa do zapadania tchawicy. Tak jak w przypadku obroży należy pamiętać o dostosowaniu wielkości szelek, szerokości taśmy lub pasków oraz rodzaju szelek do konkretnego psa i poziomu jego aktywności.

Aby jednak odpowiednio dobrać szelki dla psa, tak jak w przypadku obroży, przed zakupem należy dokonać odpowiednich pomiarów.
Najpierw należy zmierzyć obwód szyi w najszerszym miejscu. Następnie obwód klatki piersiowej, również w najszerszym miejscu, a na koniec należy zmierzyć odległość między pierwszymi pomiarami mierzonej linii na karku psa, czyli linię górną i dolną.

W przypadku dobierania szelek sportowych, właściciele również powinni wykonać trzy pomiary. Najpierw należy wykonać pomiar klatki piersiowej, który wykonuje się tuż za łokciami zwierzęcia. Następnie należy wykonać pomiar linii obwodu klatki piersiowej w najszerszym miejscu od prawej do lewej strony psa. Na koniec należy wykonać pomiar linii górnej, który stanowi połowę obwodu klatki piersiowej.

W przypadku zakupu szelek dla psów pracujących oraz obronnych należy wykonać cztery pomiary. Obwód klatki piersiowej mierzony tak jak w przypadku szelek sportowych. Następnie należy zmierzyć obwód szyi psa, w jej najszerszym miejscu. Po zmierzeniu tych dwóch miejsc dokonujemy pomiaru odległości między poprzednimi pomiarami, czyli tzw. linii górnej. Na koniec mierzymy linię dolną, która jest mierzona w ten sam sposób co górna tylko pod klatką piersiową.

Niezależnie jednak, czy zdecydujemy się na szelki, obrożę, smycz automatyczną, czy spacerową, zawsze należy pamiętać o potrzebach naszego psa oraz w jaki sposób kupione artykuły będą użytkowane, tak by spacer z pupilem sprawiał zarówno jemu jak i nam tyle samo radości. Jeśli zależy nam na dobru pupila, najlepiej jest przyjść z psem do sklepu i przymierzyć psu szelki czy obrożę przed zakupem, aby być pewnym, że pasują, a pies będzie miał odpowiedni komfort przy poruszaniu się.